پایش

پایش در این مرحله تأیید می‌کند که واحد به وضعیت مورد نظر رسیده است و نشانه‌های اولیه مشکل را در زمانی شناسایی می‌کند که اقدام اصلاحی هنوز کم‌هزینه است.

این پارامترها به واحد بستگی دارند، اما معمولاً شامل پروفیل دمای راکتور، دمای میانگین وزنی بستر، فشار جزئی هیدروژن، ترکیب گاز بازگردشی، افت فشار و برنامه روتین آنالیز محصول می‌شوند. مقایسه آن‌ها با مبنایی که واحد بر اساس آن راه‌اندازی شده — و نه فقط با دوره پیشین — همان چیزی است که خوانده‌ها را به تشخیص تبدیل می‌کند.

پایش یک بُعد لجستیکی هم دارد: اگر کاتالیست زودتر از برنامه به محدودیت دما یا افت فشار برسد، هرچه این موضوع زودتر مشخص شود گزینه‌های بیشتری وجود دارد — ترکیب خوراک، هدف عملیاتی، احیای زودتر یا زمان‌بندی مجدد تعویض بعدی.